Gülün sevdası, kalbimizin hâfi tepelerinde,
ahfâ zirvelerinde sancak açmıştır.

Ve bizler, gönlü gülşen olan insanlara meftun oluruz,
Kainatın Solmayan Gülü’nün aşkıyla …

Gün gelir, gözyaşıyla gül sularız.
Bir gül için bin dikene su veririz.
Ve biliriz ki, güllerin içinde diken yoktur,
dikenler içinde gül vardır.

O, aşkımızın mihrabındaki gül …
O, alemlere rahmet olarak gönderilen bir Rasûl …
O, çöl sıcağındaki bir kevser şelâlesi …

O, teşrifiyle kainatı aydınlatan
ve ışık bahşeden sonsuz bir nur şulesi …

Gündüzleri dünyayı ışıtan güneş,
geceleri gökyüzünde çiçek çiçek açan yıldızlar,
O’nun sönmeyen ışığının en mütevazi kandilleri…
Sera da, süreyya da O’nun nuruyla aydınlanır…

O’nun sîreti bir amaç,
O’nun sünneti bir hidayet,
O’nun sureti gönüllere ülfet ve nimet veren bir âb-ı hayat …